UE

Stefan Zweig wrote in The World of Yesterday that nobody in Vienna noticed the old order dying. Trams still ran, cafés still poured coffee, and the clerks went home at five. The rot, he said, doesn’t announce itself. It arrives as a series of small administrative facts. I thought of Zweig this morning, going through the last twenty-four hours in Poland and around it. Taken one by one, the items look like routine business. Put side by side, they say something less comfortable.

Mój dziadek trzymał oszczędności w blaszanej puszce po ciasteczkach. Kiedy pytałem dlaczego, odpowiadał: „Bank może upaść, a puszka nigdy”. Wspominam tę puszkę za każdym razem, gdy słyszę o europejskich rynkach kapitałowych. Bo Europa to w gruncie rzeczy jedna wielka puszka po ciasteczkach, tyle że z dziesięcioma bilionami euro w środku. 9 października ministrowie finansów państw UE uzgodnili podstawy swojego stanowiska w sprawie reformy MISP, czyli pakietu o integracji i nadzorze nad rynkami. Pomysł jest taki: część uprawnień nadzorczych wobec największych transgranicznych platform obrotu i podmiotów infrastrukturalnych przekazać ESMA, a zarządzającym aktywami obniżyć bariery i uprościć niektóre operacje transgraniczne. Od razu zastrzeżenie: to tylko stanowisko Rady. Przed nami negocjacje z Parlamentem Europejskim i do prawa jeszcze daleko.